Diesellocomotieven waren al vroeg interessant voor de Wehrmacht omdat ze hun positie niet verraden met rookwolken. Daarom werden de WR 360 C 14 locomotieven eind jaren 1930 gebouwd als rangeerlocomotieven voor het leger. De oorlogslocomotieven werden tijdens de Tweede Wereldoorlog in heel Europa en ook in Noord-Afrika gebruikt. De oorspronkelijke serie werd herhaaldelijk verder ontwikkeld, vooral met betrekking tot de motor en de krachtoverbrenging. Na de oorlog gaven zowel de Bundesbahn als de Reichsbahn diesellocomotieven van dit type een nieuwe benaming, namelijk de serie V 36. In 1950 schafte de Bundesbahn extra machines aan. Maar het werd ook in veel Europese landen gebruikt, bijv. in Oostenrijk door de ÖBB als type 2065, in Italië door de FS als D 236, in Tsjecho-Slowakije door de ČSD als T 334.0 en in Frankrijk door de SNCF als Y 50100.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de locomotief onder nummer 36272 ingezet bij het Legermunitiedepot Feucht, Neurenberg en kwam na de oorlog in handen van de latere DB. In 1947 werd de naam gewijzigd in V36 102, en vervolgens in 1968 in 236 102-0. Na de buitendienststelling in 1980 werd zij ingezet als bedrijfslocomotief in de cement- en steenfabriek Schwenk in Karlstadt. In 1992 werd het buiten dienst gesteld en kwam het in handen van de Verein zur Erhaltung und Förderung des Schienenverkehres, Bocholt. Sinds 1998 maakt ze deel uit van ons museum.